Pracownicy etatowi (np. UoP), pracownicy nieeatatowi (umowy cywilne UC) i pracownicy na własny rachunek (samozatrudnieni JDG, czyli B2B i B2C) utrzymują system zdrowotny z podatków dochodowych (PIT) i składek zdrowotnych (NFZ). Obciążenia te nie są równe. Proporcjonalnie do dochodów więcej płacą JDG (szczegóły przedstawiłem w moich poprzednich opracowaniach - patrz: LISTA. Składka zdrowotna - fakty, analizy i wnioski (zbiór opracowań)). Co zmienić, by obciążenia pracowników (UoP, JDG) były takie same w obecnym systemie składkowo-podatkowym?
- Obciążyć wszystkich pracowników składką NFZ i podatkiem PIT od wartości rynkowej otrzymanych dodatkowych bonusów niewliczonych do ich przychodów (listę przedstawiłem w opracowaniu Bonusy pracownicze pozapłacowe 07.2025).
- Zwrot od państwa dla JDG proporcjonalnej części minimalnej składki zdrowotnej, którą przedsiębiorca samozatrudniony musi zapłacić nawet przy uzyskanym dochodzie mniejszym od obliczonego dochodu ustawowego dla minimalnego wynagrodzenia brutto (UoP). Dotyczy to: dochodów JDG mniejszych od ustawowego minimum, braku dochodów lub poniesionych strat.
- Zwrot od państwa dla JDG całości lub części kosztów poniesionych na prywatne leczenie, którego nie można było zastąpić leczeniem finansowanym przez NFZ bez uszczerbku zagrażającemu funkcjonowaniu przedsiębiorstwa. Dotyczy to sytuacji, gdy długie oczekiwanie w kolejce do lekarza specjalisty prowadziłoby do wstrzymania działalności gospodarczej i w efekcie: utraty biznesu, płacenia kar umownych dla kontrahentów B2B lub konsumentów B2C. Duże ryzyko ponoszą przedsiebiorcy JDG nie zatrudniający pracowników lub nie korzystający z usług firm zewnętrznych w działalności produkcyjno-usługowej JDG (szczegóły w Role przedsiębiorcy w firmie JDG, 09.2025).
Szczegółowe informacje o JDG, pracownikach UoP przedstawiłem w: DANE. Czym jest JDG?, 07.2025.
